Beste Multi Family Office: topkeuzes vergeleken

Een multi-family office bedient meerdere niet-verwante vermogende families onder één dak, waarbij de investerings-, rapportage- en administratieve infrastructuur worden gedeeld die een single family office alleen zou moeten financieren. Zwitserland, Italië en de bredere Europese markt herbergen tientallen geloofwaardige aanbieders, van platforms in eigendom van banken tot onafhankelijke boetieks, en de juiste keuze hangt minder af van het merk dan van governance, transparantie van vergoedingen en toegang tot directe deals.

Belangrijkste inzichten

• Een multi-family office bundelt de kosten tussen verschillende families, maar moet niettemin zorgen voor bespoke governance, belastingcoördinatie en op maat gemaakte rapportage voor elk van hen; schaal is een middel en geen doel.
• De doorslaggevende criteria zijn onafhankelijkheid en vergoedingenstructuur, bewaarregelingen, kwaliteit van de rapportage en, voor durfkapitaal-georiënteerde families, daadwerkelijke toegang tot directe co-investeringen in plaats van fund-of-fund-constructies.
• Zwitserland en Italië domineren het aanbod op het Europese vasteland, waarbij Zwitserse aanbieders over het algemeen sterker zijn in grensoverschrijdende structurering en Italiaanse aanbieders in binnenlandse industriële blootstelling en reële activa.
• “Beste” is geen ranglijst die u uit een lijst kunt kopiëren; het is de aanbieder wiens minima, jurisdictie en servicemodel overeenkomen met de complexiteit en het liquiditeitsprofiel van uw familie.
• Families die alloceren naar technologie en ICT moeten testen of het kantoor zelf deals sourct of eenvoudigweg kansen van derden doorgeeft, en hoe zij omgaan met belangenconflicten.

Wat een Multi Family Office eigenlijk doet

Multi-family offices zijn ontstaan als zakelijk antwoord op een structureel probleem: de kosten voor het runnen van één dedicated single family office (investeringspersoneel, rapportagesystemen, juridische en fiscale coördinatie, toezicht op de bewaring) zijn onder een bepaalde activabasis moeilijk te rechtvaardigen. Door meerdere families tegelijkertijd te bedienen, spreidt een multi-family office deze vaste kosten, terwijl er een fiduciaire relatie wordt onderhouden in plaats van een productverkooprelatie.

De dienstverlening strekt zich over het algemeen uit over vier niveaus. De eerste is geconsolideerde rapportage: het samenbrengen van posities bij meerdere banken, bewaarders en jurisdicties in één overzicht.

De tweede is beleggingsadvies en, in sommige modellen, discretionair beheer in publieke markten, private markten en reële activa. De derde is vermogensstructurering – coördinatie van trusts en stichtingen, grensoverschrijdende belastingplanning met extern advies en opvolgingsplanning. De vierde, steeds meer de onderscheidende factor, is de toegang tot deals: private equity, venture capital en directe co-investeringsmogelijkheden die een familie niet op eigen kracht zou kunnen vinden.

Het onderscheid dat er in de praktijk het meest toe doet, is dat tussen advisory-only modellen en discretionaire modellen, evenals tussen open-architectuurmodellen en interne productmodellen. Een multi-family office dat zijn eigen fondsen beheert en daarover ook adviseert, wordt geconfronteerd met een structureel conflict; een kantoor dat externe managers selecteert en transparante advieskosten in rekening brengt, niet, maar kan retrocessies verdienen tenzij het zich verbindt tot volledige terugbetaling van deze vergoedingen.

De vergelijkingscriteria die feitelijk tevredenheid voorspellen

De meest gepubliceerde lijsten met de “beste multi-family offices” zijn gerangschikt op basis van merkherkenning en beheerd vermogen. Deze statistieken correleren slecht met de resultaten voor de klant. De onderstaande criteria komen voort uit due diligence en klantenverloop.

Gerelateerd: OurCrowd — Investeer samen met een durfkapitaalbedrijf in doorgelichte Israëlische en mondiale startups..

Onafhankelijkheid en eigendom. Is het kantoor eigendom van een bank, verzekeraar, private equity-groep of van de eigen partners? Multi-family offices in eigendom van banken kunnen balanssterkte en integratie van bewaring bieden, maar kunnen allocaties verschuiven naar interne producten. Partner-owned boetieks zijn over het algemeen flexibeler, maar brengen key-person-risico’s met zich mee.

Vergoedingsarchitectuur. Zoek naar een duidelijke scheiding tussen vaste of op activa gebaseerde advieskosten en vergoedingen op productniveau, met expliciete terugbetaling van retrocessies. De Zwitserse regelgeving heeft hier sterk op gehamerd, en de praktijk van volledige terugbetaling van retrocessies vormt nu een echte differentiator in plaats van een marketingpraatje.

Bewaring en controle. Het sterkste governancemodel behoudt activa bij externe bewaarders gekozen door de familie, waarbij het multi-family office een adviserende of beperkte discretionaire bevoegdheid heeft. Elk model waarin het kantoor ook de bewaring verzorgt, creëert een concentratierisico dat in de prijs moet worden verwerkt.

Een kijkje waard: Republic — Begin met investeren in startups, onroerend goed en crypto vanaf slechts $ 100..

Rapportagegranulariteit. Geconsolideerde rapportage is de basis; de vraag is of de rapportage private marktposities tegen reële waarde (fair value) dekt, structuren met meerdere valuta’s en entiteiten ondersteunt, en wordt verstrekt volgens een schema waarop de familie kan vertrouwen.

Capaciteit voor directe deals. Voor families die zich op technologie en ICT richten, is de test of het kantoor beschikt over een intern sourcingteam, een geschiedenis van voltooide directe deals en een gedocumenteerd proces voor conflicten, allocatie tussen families en co-investeringsvoorwaarden.

Minima en geschiktheid. Minima bij gevestigde multi-family offices variëren doorgaans van enkele miljoenen tot tientallen miljoenen aan belegbare activa, hoewel de drempel sterk varieert afhankelijk van de aanbieder en de reikwijdte van de dienstverlening. Een familie die onder het door een aanbieder vereiste minimum ligt, krijgt over het algemeen een lichtere adviesrelatie aangeboden in plaats van volledige governance.

Regionaal landschap: Zwitserland, Italië en daarbuiten

Zwitserland blijft de diepste markt voor multi-family offices in continentaal Europa. Genève, Zürich en Lugano herbergen een dicht cluster van onafhankelijke kantoren, ondersteund door een volwassen private banking-infrastructuur, een stabiel rechtssysteem en een lange traditie van grensoverschrijdende vermogensstructurering. Zwitserse aanbieders presteren doorgaans het beste als het gaat om rapportage over meerdere jurisdicties, coördinatie van stichtingen en trusts, en toegang tot mondiale managers.

Italië heeft een eigen model ontwikkeld. Milaan en, in mindere mate, Rome en Turijn zijn de thuisbasis van multi-family offices die vaak zijn opgebouwd rond industriële familiegroepen, met diepe binnenlandse netwerken in reële activa, private debt en Italiaanse mid-market private equity.

Italiaanse aanbieders bedienen vaak families wier vermogen afkomstig is uit operationele bedrijven en die evenzeer behoefte hebben aan opvolgings- en liquiditeitsplanning als aan portefeuilleconstructie. Het Verenigd Koninkrijk, Luxemburg en, in toenemende mate, de VAE vullen de Europese opties aan, waarbij Luxemburg bijzonder relevant is voor fondsstructurering en het VK voor toegang tot in Londen gevestigde venture- en groeimanagers.

Gerelateerd: Carta — Kapitaal, waarderingen en fondsadministratie in één platform..

Voor families wier primaire interesse ligt bij technologieblootstelling in de Verenigde Staten of Israël, is de keuze voor de jurisdictie van het multi-family office minder belangrijk dan het netwerk van het kantoor in die markten. Een Zwitsers of Italiaans multi-family office met echte connecties met Silicon Valley en Tel Aviv kan meer bieden dan een in de VS gevestigd kantoor zonder venture sourcing-capaciteiten.

Waar Multi Family Offices passen in een venture-allocatiestrategie

Families die directe toegang zoeken tot co-investeringen in technologie- en ICT-deals worden geconfronteerd met een specifiek structureel probleem: de beste venture-rondes zijn overtekend en toegang wordt toegekend via relaties in plaats van via platforms. Een multi-family office kan een deel van dit probleem oplossen en op een ander deel falen.

Waar een multi-family office goed in is, is aggregatie en administratie: het bundelen van familiekapitaal om aan minimale ticketgroottes te voldoen, het uitvoeren van operationele en financiële due diligence, het coördineren van juridische documentatie en het bieden van geconsolideerde rapportage over illiquide posities. Wat het vaak verkeerd doet, is primaire sourcing. Veel kantoren presenteren zichzelf als deal-originators, terwijl ze in feite tussenpersonen zijn die kansen doorgeven van venture-fondsen, syndicaten of placement agents, met beperkte mogelijkheden om over voorwaarden te onderhandelen of allocatie veilig te stellen.

Waar we zouden beginnen: Moonfare — Krijg toegang tot private equity- en risicokapitaalfondsen van het hoogste niveau vanaf ongeveer € 50.000..

Een praktische test tijdens de due diligence is om te vragen naar de laatste vijf directe deals die het kantoor zelf heeft gesourced, de omvang van het toegezegde familiekapitaal, de rol die het kantoor speelde bij de onderhandelingen en wat er gebeurde toen de deal overtekend was. Kantoren met echte sourcingcapaciteit beantwoorden deze vragen met details. Kantoren zonder deze capaciteit beginnen te praten over hun relaties met fondsen.

Voor families die venture-blootstelling willen zonder interne capaciteiten te ontwikkelen, is de realistische structuur hybride: een multi-family office voor governance, rapportage en structurering, gecombineerd met een gespecialiseerde co-investeringsadviseur voor het sourcen en uitvoeren van deals in de technologische sector. Deze taakverdeling voorkomt dat er governance-vergoedingen worden betaald voor sourcing die het kantoor niet kan bieden, en voorkomt sourcing-vergoedingen voor administratie die een gespecialiseerde adviseur niet zou moeten uitvoeren.

Hoe u een selectieproces uitvoert

Een gedisciplineerd selectieproces voor een multi-family office duurt drie tot zes maanden en volgt een voorspelbare volgorde.

Stap één: Definieer het mandaat. Noteer de belegbare activa, jurisdicties, entiteitsstructuren, liquiditeitsbehoeften, risicotolerantie en specifieke hiaten die u door het kantoor wilt laten opvullen. Families die deze stap overslaan, vergelijken aanbieders uiteindelijk alleen op prijs.

Stap twee: Shortlist op structurele geschiktheid. Filter op jurisdictie, minima, eigendomsmodel en reikwijdte van de dienstverlening. Een familie met een eenvoudige structuur in één jurisdictie heeft zelden een Zwitserse grensoverschrijdende specialist nodig; een familie met entiteiten in vier landen gedijt zelden met een uitsluitend binnenlandse leverancier.

Stap drie: Vraag het vergoedingenschema schriftelijk aan. Vraag naar advieskosten, vergoedingen op productniveau, retrocessiebeleid, bewaarregelingen en exitvoorwaarden. Vergelijk op basis van de totale eigendomskosten (total cost of ownership), niet op basis van de hoofdtarieven.

Stap vier: Interview het beleggingsteam, niet alleen de relatiebeheerder. De relatiebeheerder verkoopt; het beleggingsteam levert. Vraag wie de allocatiebeslissingen neemt, hoe conflicten worden beheerd en hoe het kantoor omging met een verliezende positie.

Stap vijf: Voer referentiecontroles uit bij vertrekkende klanten. Huidige klanten worden gescreend op hun enthousiasme. Voormalige klanten leggen uit waarom ze zijn vertrokken, wat het meest informatieve datapunt in het proces is.

Stap zes: Pilot voordat u zich vastlegt. Begin waar mogelijk met een gedefinieerde scope (rapportageconsolidatie of een enkele activaklasse) voordat u de gehele relatie overdraagt.

Veelgemaakte fouten en kanttekeningen

Families betalen regelmatig te veel voor het merk en te weinig voor governance. Een bekende naam is geen bewijs van betere rapportage, betere toegang tot transacties of beter conflictbeheer.

Een tweede terugkerende fout is het verwarren van blootstelling aan funds-of-funds met directe co-investeringen. Dit zijn verschillende producten met verschillende vergoedingen, verschillende liquiditeit en verschillende zeggenschapsrechten. Een multi-family office dat alleen toegang biedt tot funds-of-funds biedt geen directe transactiemogelijkheden, ongeacht de marketingtaal.

Een derde is het verwaarlozen van de exit. Relaties met multi-family offices eindigen – door ontevredenheid, een liquiditeitsgebeurtenis of een generatiewisseling. Het begrijpen van opzegtermijnen, dataportabiliteit en transitieondersteuning vóór het tekenen is aanzienlijk eenvoudiger dan dit achteraf te onderhandelen.

Ten slotte varieert de regelgevende status per jurisdictie en moet deze rechtstreeks bij de relevante autoriteit worden geverifieerd in plaats van te worden geaccepteerd uit een pitchdeck. In Zwitserland publiceert de Swiss Financial Market Supervisory Authority (FINMA) autorisatie-informatie; in de Europese Unie houdt de European Securities and Markets Authority (ESMA) registers bij van geautoriseerde firma’s. Onafhankelijke verificatie duurt slechts enkele minuten en voorkomt kostbare fouten.

Bronnen & Verder lezen

• Multi-family office — Wikipedia: Een multi-family office (MFO) is een onafhankelijke organisatie die meerdere families ondersteunt bij het beheren van hun gehele vermogen. Multi-family offices bieden doorgaans…
• Family office — Wikipedia: Een family office is een particuliere onderneming die het beleggings- en vermogensbeheer verzorgt voor een vermogende familie, met als doel effectief te groeien…

Veelgestelde vragen

Wat is een multi-family office?

Een multi-family office is een bedrijf dat beleggingsadvies, geconsolideerde rapportage, vermogensstructurering en administratieve diensten levert aan verschillende niet-verwante vermogende families, waarbij infrastructuur en personeel worden gedeeld tussen klanten om de kosten voor elke familie te verlagen. Het verschilt van een single family office, dat zich uitsluitend op één familie richt, en een private bank, die advies doorgaans combineert met in-house producten en bewaring.

Hoeveel vermogen heb je nodig om met een multi-family office te werken?

Minima variëren sterk per aanbieder en per omvang van de gevraagde diensten; gevestigde full-service kantoren stellen doorgaans drempels van miljoenen tot tientallen miljoenen aan belegbare activa. Families die niet over het door een bepaalde aanbieder vereiste minimum beschikken, krijgen vaak een lichtere adviesrelatie aangeboden in plaats van volledige governance en rapportage. De praktische aanpak is om elk kantoor op de shortlist rechtstreeks te bevragen in plaats van te vertrouwen op gepubliceerde cijfers, die vaak slechts indicatief zijn.

Is een multi-family office beter dan een private bank?

Geen van beide is universeel beter; de keuze hangt af van of u open architectuur en onafhankelijk advies wilt of geïntegreerde producten en bewaring. Multi-family offices bieden over het algemeen een grotere onafhankelijkheid en meer gepersonaliseerde rapportage, terwijl private banken balanssterkte, kredietcapaciteit en geïntegreerde uitvoering bieden. Veel families gebruiken beide, waarbij het multi-family office toezicht houdt op en de relaties tussen meerdere banken coördineert.

Hoe factureren multi-family offices?

De meeste combineren vaste of op activa gebaseerde advieskosten met vergoedingen op productniveau voor de gebruikte fondsen of voertuigen, en sommige verdienen retrocessies van externe managers. De cruciale vraag is of de retrocessies volledig aan de klant worden terugbetaald, wat nu gebruikelijk is bij de meest transparante Zwitserse aanbieders. Vraag altijd schriftelijk naar het volledige tariefoverzicht, inclusief bewaar- en transactiekosten, voordat u aanbieders gaat vergelijken.

Kan een multi-family office toegang geven tot durfkapitaal en directe co-investeringsdeals?

Sommige kunnen dat wel, maar de capaciteit varieert enorm en moet worden geverifieerd in plaats van aangenomen. Vraag naar de laatste vijf deals die het kantoor zelf heeft aangebracht, naar het kapitaal dat door de families is geïnvesteerd en naar zijn rol bij de onderhandelingen. Kantoren die voor de dealflow afhankelijk zijn van externe syndicaten of plaatsingsagenten zijn eerder tussenpersonen dan initiatiefnemers, en families die op zoek zijn naar echte co-investeringen in technologie combineren vaak een multi-family office voor bestuur met een gespecialiseerde sourcing-adviseur.

Welke rechtsgebieden zijn het beste voor een multi-family office?

Zwitserland is de diepste continentale Europese markt, met name voor grensoverschrijdende structurering en rapportage over meerdere jurisdicties, terwijl Italië sterke binnenlandse netwerken biedt op het gebied van industriële, reële activa- en mid-market private equity. Luxemburg is relevant voor de structurering van fondsen, Groot-Brittannië voor toegang tot in Londen gevestigde venture- en groeimanagers, en de VS en Israël voor de stroom van technologiedeals. De juiste jurisdictie volgt uit uw entiteitsstructuur, belastingpositie en investeringsfocus en niet uit een algemene rangschikking.

Bronnen

• Geaccrediteerde beleggers: investor bulletin — Investor.gov (Amerikaanse SEC)
• Private placements onder Regulation D: investor bulletin — Investor.gov (Amerikaanse SEC)